حکایت

یکی را از دوستان گفتم : امتناع سخن گفتنم بعلت آن اختیار آمده است در غالب

اوقات که در سخن نیک و بد اتفاق افتد و دیده دشمنان جز بر بدی نمی آید . گفت :

دشمن آن به که نیکی نبیند .

هنر به چشم عداوت ، بزرگتر عیب است

گل است سعدى و در چشم دشمنان خار است

نور گیتى فروز چشمه هور

زشت باشد به چشم موشك کور

* * * *

((برگرفته از کتاب گلستان سعدی))

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 27 تیر 1389    | توسط: مصطفی زربافی    | طبقه بندی: داستانهای بوستان و گلستان،     | نظرات شما()